NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 3
Nie złość się.
Si nie jest złą osobą.
Ale bywa bardzo niedojrzały.
To silniejsze od niego.
Jing.
Zrobię to sama.
Dobrze.
Znam Leia od lat.
Jeszcze nigdy nie był tak poruszony.
Musisz być dla niego ważna.
To niemożliwe.
Ty mu się podobasz, Jing.
Może i tak.
A tobie podoba się Huaze Lei?
Cała przemokłaś.
Mam świeże ubrania.
Włóż je.
Nie muszę się przebierać.
Dziewczyna zawsze musi być schludna i stylowa.
Przebierz się.
Dziękuję, Jing.
Te buty są prześliczne.
Wszystkie powinnyśmy mieć choć jedną elegancką parę.
Żeby mogła zaprowadzić nas w cudowne miejsca.
Shancai, wszystko gra?
W porządku.
Masz nowe buty?
Ładne.
Dostałam je od Jing.
Qinghe.
To, co dzisiaj zaszło, było naprawdę żenujące.
Przepraszam, Shancai.
Powinienem był walnąć Daoming Si, kiedy ci dokuczał.
Nie wygrałbyś z nim.
Poza tym to nie na ciebie się uwziął.
Nie daruję mu,
jeśli znów zrobi coś takiego.
Będę trenował taekwondo.
Przepraszam, Qinghe.
Przeze mnie wpadłeś w kłopoty.
O czym ty mówisz?
Walka z K4 to ciekawe wyzwanie.
A poza tym chcę być przy tobie.
To ważne i fajne.
- Fajne? - To jak w Fantasy Westward Journey.
Byłem tak słaby, że nie dawałem rady nikomu.
Ale dzięki tobie mam motywację.
Radzę sobie nawet z bossami.
Gdy działamy razem, niestraszny nam cały świat.
Czyli nie miałam powodu się martwić.
Swoją drogą,
moja rodzina ma willę w Sanyi.
Willę?
Chciałabyś pojechać tam w święto?
Sądzisz, że będzie mnie stać?
Przyjaźnimy się. Nie myśl o pieniądzach.
Mówię ci, tam jest naprawdę ekstra.
Jest wodospad i akwarium.
Tata chciał zabrać tam moje ciotki,
ale wujek...
Dzieciak wujka wziął ślub, więc odwołali przyjazd.
Bylibyśmy tam tylko we dwoje.
Shancai.
Shancai, co się dzieje?
Shancai.
Pomocy!
„Trzy razy na dzień.
- Po jednej tabletce”. - Mówię ci,
i tak musimy płacić czesne,
- choćby była nieobecna. - „Po jednej”.
Narobi sobie zaległości.
Tak.
Czesne jest bardzo wysokie.
Nie słuchaj mamy.
Czesne jest takie wysokie!
Proszę, kochanie.
Niech zerknę.
Chyba ci lepiej.
Muszę brać aż tyle pigułek?
Bez nich znów ci się pogorszy.
Właśnie, słuchaj rad lekarza.
Kto tam?
Shancai, kolega z uczelni do ciebie.
Kto taki? Qinghe?
Nie, jakiś wysoki i przystojny chłopiec!
- Chodź, Shancai. - Przystojny?
Zobaczymy, jak bardzo.
Czy ja patrzę w lustro?
Ależ wysoki i przystojny.
Nie trzeba było.
Nie musiałeś przynosić tych prezentów.
Jak śmiałeś tu przyjść?
Tato, mamo, wyproście go.
To Daoming Si, przez niego się źle czuję.
Daoming Si? Ten Daoming Si?
Syn słynnej biznesmenki Daoming Feng?
Moja matka zawdzięcza swój sukces ciężkiej pracy.
Weź nie udawaj.
Jesteś niedojrzałym dupkiem, który dręczy innych.
Shancai chyba źle mnie zrozumiała.
Przyszedłem przeprosić.
To nasz gość.
Bądź miła.
Daoming Si, Shancai najpierw mówi, potem myśli.
- Nie bierz tego do siebie. - Właśnie.
To zaszczyt gościć cię w naszych skromnych progach.
- Tak. - Wejdź.
- Proszę. - Prosimy.
Wprawdzie państwa dom wyglądał na nieduży,
ale nie spodziewałem się, że jest aż tak mały.
To dlatego, że jesteś wysoki.
- Dla nas jest idealny. - Tak.
To wszystko, Daoming Si? Dzięki za wizytę.
Drzwi są tam. Do widzenia.
Daoming Si,
Shancai wciąż ma gorączkę.
Dlatego tak plecie. Nie przejmuj się tym.
Właśnie.
Akurat przygotowujemy obiad.
- Tak. - Może zjesz z nami,
jeśli masz ochotę?
Daoming Si raczej pogardziłby naszym jedzeniem.
W ogóle nie jest dobre.
Jeśli ci nie zasmakuje i rzucisz mi nim w twarz,
moja mama cię spierze.
To nonsens. Czy wyglądam na nieuprzejmą?
Jest pani najmilszą matką, jaką znam.
Otóż to. I świetnie gotuję.
Zjedz z nami, zapraszam.
Jak mógłbym odmówić?
Cudownie.
Spróbuj mojej specjalności.
- Słodko-kwaśne żeberka wieprzowe. - Dziękuję.
Jakieś skojarzenia?
Chyba nie masz apetytu.
Nie krępuj się, możesz wypluć.
Mieli państwo rację. Znakomite.
A co to?
Duszony węgorz.
Klasyka.
Węgorz?
Europejski.
Brudny, śmierdzący gatunek żyjący na bagnach.
Wyśmienite.
Słyszałaś? Smakuje mu.
- Dziękujemy bardzo. - Nie, to ja dziękuję.
Ość stanęła ci w gardle?
Tyle razy powtarzam,
żebyś nie śmiała się przy jedzeniu. Co ja z tobą mam...
Ty jeszcze tutaj? Biegnij po ocet.
Widziałeś kiedyś ość węgorza?
- Ale... - Jedzmy.
Z czego ona się śmieje?
Ona...
cieszy się, że odwiedza ją kolega.
Prawda?
Nie przejmuj się tak.
Dalej, jedzcie śmiało.
Ugotowane specjalnie dla ciebie.
Dla mnie? Jakby mi brakowało kilogramów.
Nigdy nie widziałam, żeby Si tak dobrze się zachowywał.
Wyjadł wszystko ze swojej miski.
Miałeś jeść.
Co?
- Chcesz mnie zdenerwować? - Denerwujesz się?
Dziękuję za posiłek.
Najadłem się.
Robi się późno. Powinienem wracać.
Tak wcześnie? Nie zostaniesz dłużej?
Nie, dziękuję państwu.
Jesteś bardzo ułożony.
Shancai, odejdź od stołu. Odprowadź kolegę do drzwi.
Mamo, mam gorączkę.
Wyglądasz zdrowo. No idź.
Już.
Ale...
No już!
To wszystko przez niego.
Co ja mam na sobie?
Twoi rodzice mnie polubili.
Dobra.
Wyszliśmy.
Możesz już przestać udawać.
Co ty knujesz?
Udaję?
Ja nigdy nie kłamię.
Przestań.
Nie przyszedłeś się ze mnie ponabijać?
Jestem chora, cieszysz się?
Ani trochę.
Pokaż.
Gorączka w tak ciepły dzień?
Więc?
Czemu tu przyszedłeś?
Co robisz w Złoty Tydzień?
Nic szczególnego.
Ja chcę polecieć na Hawaje.
Zainteresowana?
Hawaje...
Bilety są strasznie drogie.
Pewnie z 50 tysięcy.
Pięćdziesiąt tysięcy?
- Wyglądam, jakbym tyle miała? - Nie masz?
Nie mam nawet 500 juanów, a co dopiero 50 tysięcy.
Skoro nie masz nawet 500, to dokąd wyjeżdżasz?
Zapłacę za ciebie.
- Czemu masz za mnie płacić? - Bo nie masz kasy
i nigdzie byś nie pojechała.
Kto powiedział, że nigdzie?
To dokąd jedziesz?
Cóż...
do rodzinnej willi Qinghe w Sanyi.
Jest duża i piękna.
Można tam surfować, nurkować i jeść do woli owoce morza.
Jedziesz z Qinghe? Tym lamusem?
Tak, planujemy to.
Cieszę się, że przez ten tydzień
nie będę musiała cię widzieć.
Co...
Ja też nie chcę ciebie widzieć!
- I dobrze. - Na razie.
Do zobaczenia nigdy!
Mieszkasz tam, dziewczynko.
Wiem.
Si.
Odwiedziłeś chorą koleżankę?
Kto ci to powiedział?
Poszedłem jej coś powiedzieć.
Tylko tyle.
Znowu się wygłupiasz.
Czyli poszedłeś komuś grozić?
Wiesz, o co chodzi.
A tak przy okazji,
oto lista rzeczy do spakowania na Hawaje.
Zobacz, czy wszystko jest.
Kto powiedział, że tam lecę?
Ale super!
Nie powinienem był tak myśleć
- Strasznie fałszujesz. - Wcale nie!
Chcę się śmiać
- I bawić - I bawić
Jesteśmy na plaży!
Jesteśmy!
Jestem Shancai!
A ja Qinghe!
Do diabła z K4!
Ty też.
Do diabła z K4!
- Zróbmy selfie. - Dobra.
- I co myślisz? - Wspaniała.
Moja rodzinna willa. Czy nie świetna?
- Mogę wejść? - Pewnie.
- Zaczekaj na mnie. - Szybko!
Widzisz?
Sprzedawca żyrandola powiedział, że taki sam ma Jack Ma.
Na serio?
Bardzo ekstrawagancki.
Znajdziemy ci pokój z widokiem na niego.
Chodź.
Salon.
Śliczny!
Prawda? A przez okno widać tamten żyrandol.
I ten piękny dom zazwyczaj stoi pusty?
Wynajmujemy go.
Widzisz? W ten sposób można zarobić i poznać nowych znajomych.
W cenie jest też sprzątanie.
- Super, co? - Tak.
Pokażę ci coś jeszcze.
Chodź.
Ile tu jachtów.
Tamten należy do mojej rodziny.
Ten duży?
Jest duży?
Fajny, co?
Na pewno kosztował fortunę.
Nie tamten.
Ten bliżej nas.
Wejdziemy?
- Pewno. - Dawaj.
Wszyscy na pokład!
QINGHE
Czemu nie płyniemy?
Nie rozumiem.
Tata nauczył mnie, jak to robić.
Czemu nie odpala?
Czy ja go skądś znam?
To Daoming Si.
Daoming Si?
Nie miał być na Hawajach?
Czy to nie K4?
Hej!
Chodźmy.
Teraz.
Daoming Si, co tu robisz?
No właśnie.
Mam prawo być w dowolnym miejscu na ziemi.
Muszę mieć powód?
To twoja łódź?
Wypłynie na morze?
Bo jak dla mnie to możesz popływać nią po sadzawce.
O czym ty mówisz?
Byłem nią raz na rybach.
Więc to kuter?
Znów się spotykamy, Shancai.
Jing.
Też tu jesteś?
Właśnie mówiłam, że nuży mnie męskie towarzystwo.
A tu proszę, spotkałam ciebie.
Robimy dziś imprezę.
Wpadnijcie.
Nie chciałabym się narzucać.
Zepsułabym atmosferę.
Wcale nie.
Im więcej, tym weselej.
Prawda, Lei?
Tak, przyjdźcie.
Czyli ja też?
Nie martw się.
Ja też się wybieram, więc Si nie będzie ci dokuczać.
Chodź. Zrobię ci makijaż.
Potem wybierzemy sukienkę.
Raz, dwa...
Raz, dwa, trzy, jedziemy!
NOW LIVE
Ximen, używasz Now Live?
Chcę być w kadrze.
Jing,
jesteś taka ładna.
Ty też jesteś.
Daoming Si pogodził się z Huaze Leiem?
Chyba nie.
Si jest dziecinny.
Nie odzywa się do Leia.
Ximen i ja namówiliśmy Leia, żeby przyjechał.
Nie przejmuj się.
Si zawsze był impulsywny.
Jego nastrój zmienia się jak w kalejdoskopie.
Niedługo mu przejdzie.
A Lei...
Raczej nie ma nic, co mogłoby wytrącić go z równowagi.
To dla ciebie.
Dziękuję, Jing.
W przyszłym tygodniu mam urodziny. Zaprosiłam znajomych.
Wpadnij.
Twoje urodziny?
Na pewno będzie huczna impreza.
Spokojnie. Nie zaproszę tych dziewczyn z uczelni.
- Mogę przyjść z przyjaciółmi? - Jasne.
Możesz zaprosić wszystkie osoby, z którymi się przyjaźnisz.
- Dziękuję, Jing. - Nie ma za co.
A teraz sukienka.
Zrobimy cię na bóstwo.
Skąd tu tyle dziewczyn? To wasze znajome?
Cześć.
Shancai.
Wyglądasz uroczo.
Dziewczyny naprawdę powinny się ładnie ubierać.
Jing ma nienaganny gust.
Z jej pomocą nawet Shancai dobrze wygląda.
Prawda, Si?
Si!
Przesadzasz.
Wygląda normalnie.
Shancai.
Ślicznie dziś wyglądasz.
Chyba...
Brzuch mnie rozbolał. Moment.
Wszystkie ręce w górę!
Jesteście gotowi?
Raz, dwa...
Raz, dwa, trzy, jedziemy!
Dajcie czadu!
Dobra, na dziesięć sekund zatrzymam muzykę.
A teraz się zabawimy. Wybierzcie sobie, kogo chcecie pocałować.
Wybierajcie. Gotowi? No to...
Dziesięć, dziewięć,
osiem, siedem, sześć,
pięć,
cztery,
trzy,
dwa...
- jeden. - Jeden.
NOW LIVE
Rety.
Zastanawiałem się, kto na mnie wpadł.
Czyli to ty.
Prawie wybiłaś mi zęby.
Hej.
Co to za mina?
To był twój...
pierwszy pocałunek?
Niech to.
Mam straszliwego pecha.
Swój pierwszy pocałunek oddałam temu ananasowemu łbu.
Shancai,
czy bierzesz sobie tego mężczyznę za męża
i ślubujesz mu wierność
w dostatku i biedzie,
w zdrowiu i chorobie?
Tak.
Nie!
Zostaw mnie!
Puść!
Ale tłum na plaży.
Shancai.
Dziwnie się dziś zachowujesz.
Tak?
Napij się.
Hej.
Panno Pierwszy Pocałunek.
Nie mów tak na mnie.
Jaki pierwszy pocałunek?
Całowała się wczoraj z Si.
Co?
Shancai, czy to prawda?
Ja...
Jasne, że tak.
Pewnie długo czekała na ten moment.
Wpadła na mnie i pocałowała.
O matko.
Serio?
Nie.
Było ciemno i nic nie widziałam.
- Dlatego... - Nie tłumacz się.
Możesz całować, kogo chcesz.
Shancai.
Shancai, zaczekaj!
Czekaj!
Daoming Si! Skradłeś jej pierwszy pocałunek, dupku!
Wyłaź, zabiję cię!
Nie chowaj się jak tchórz!
Wyłaź!
Czy nie dałeś mi dżokera?
Przyjmuję wyzwanie!
Wychodź!
Otwieraj drzwi.
Otwieraj, śmieciu!
Ale z ciebie lamus.
Dżoker jest do brydża.
Skończ już chrzanić.
Zagrajmy.
Boisz się?
Boję się?
W porządku.
Jak wygram...
- Przyznam, że jesteś lepszy. - To za mało.
Jeśli wygram, nie będziesz mógł zbliżać się do Shancai.
Dobra.
- A jak ja wygram? - Nie będziesz mógł zbliżać się do mnie.
Dobra.
To łódź twojej rodziny?
Czemu jest taka mała?
I czemu się tak chybocze?
Chodzi o zmniejszenie emisji dwutlenku węgla.
Lamerzy
nigdy nie przyznają, że są lamerami.
- Mówisz o mnie czy Shancai? - Jesteście tacy sami.
O mnie możesz tak mówić,
ale nie wybaczę ci,
jeśli myślisz tak o Shancai.
Kiedy to prawda.
Jest dziewczyną,
ale nie ma manier,
ubiera się tragicznie
i, co najważniejsze, jest głupia.
Nie znasz jej.
Nie wiesz, jaka jest świetna.
Doprawdy?
Nie wiesz,
jaka była urocza przed pójściem na UM.
Kiedy chodziliśmy do liceum,
pewnego razu zniknęły pieniądze klasowe.
WSTYD
Aby odnaleźć sprawcę,
nauczyciel kazał nam zostać po lekcjach.
To musiał być ktoś z was!
Nikt się nie przyzna?
Dobrze.
Tacy jesteście sprytni.
Wyjmijcie kartki
i napiszcie, kto według was ukradł pieniądze.
Trzy osoby z największą liczbą głosów
będą uznane za winne.
Nie może nam pan kazać donosić na kolegów z klasy.
Shancai.
A może to ty, co?
Proszę pana,
proszę nie robić głosowania.
Nikt z nas nie jest złodziejem.
Znajdziemy pieniądze.
Przeszukam wasze torby!
Nie pozwalamy.
Ty...
- Proszę pana. - Co?
Czy mogę wyjść do toalety?
Shancai, jesteś taka odważna.
Czemu płaczesz?
Nie płacz.
Ty też jesteś odważny.
Ale to takie żenujące.
- Wcale nie. - Chce mi się sikać.
Tamtego dnia
przyrzekłem sobie,
że nie pozwolę nikomu dokuczać Shancai.
Jeśli ktoś z nią zadrze,
będzie miał do czynienia ze mną.
Czemu twoja opowieść
brzmi tak znajomo?
Jakbym już to gdzieś słyszał.
Ej.
Ściągnąłeś fabułę z jakiegoś filmu?
To samo życie.
Właśnie tamtego roku
Shancai została panią Chen.
Co? Panią Chen?
O czym ty mówisz?
W Fantasy Westward Journey.
To postać Shancai.
W grze nasz poziom zażyłości
osiągnął wartość 9999.
Gdy wzięliśmy ślub, zrobiłem zrzut ekranu.
Ty jesteś jakiś głupi?
Zazdrościsz, że jesteśmy tak blisko.
Czego się spodziewałam?
Co to?
Nie twój interes.
Co ty robisz?
Co to jest, do diabła?
- I czemu takie ostre? - Prawda?
Nie.
Smaczne.
Złapałem coś!
Patrz.
Mówiłem, że jestem geniuszem.
Człowiekiem renesansu.
To dopiero pierwsza kałamarnica.
Żaden powód do dumy.
Nawet się nie starałem.
Hej.
Ewidentnie wygrałem.
Spójrz na moje wiadro.
No i?
Wygrałem.
O co się zakładaliśmy?
Nie możesz się do mnie zbliżać.
Co?
Ty...
Co to za zakład? Masz mnie za głupiego?
- Tak. - Ty...
Co ja?
Słucham.
Shancai jest dla ciebie ważna, prawda?
Czemu tak się nią przejmujesz?
Podoba ci się?
Bo tak to wyglądało, kiedy wyszedłeś z nią ze stołówki.
Szczerze mówiąc,
jestem trochę zazdrosna.
Bo już nie jesteś mój.
Co próbujesz powiedzieć?
Że pasujemy do siebie?
Lei.
Nie kłam.
Zależy ci na wszystkich.
Za wszelką cenę chcesz utrzymać wizerunek księżniczki.
Nawet jeśli ranisz kogoś swoim niezdecydowaniem,
nic cię to nie obchodzi.
Wystarczy mi twoich manipulacji.
Nie to miałam na myśli, Lei.
Mówisz, że Shancai jest dla mnie ważna...
Tak naprawdę...
dla mnie liczysz się tylko ty.
Nie ma powodu do smutku.
Jest wspaniały.
Powinien być z Jing.
Ale...
dlaczego mi tak przykro?
Shancai.
Uroczo dziś wyglądasz.
Gdy chce ci się płakać, stań na rękach.
Dzięki temu nie spłyną łzy.
Co?
Czemu to robisz?
A co mam robić?
Narzucam ci się,
a ty się nie opierasz?
Nie zdawałam sobie sprawy, że jesteś już mężczyzną.
Teraz to wiem.
Co?
- Potrzymaj. - A to czemu?
DAO
I tak to się robi.
Shancai?
Shancai.
Co robisz tu sama?
Masz zaczerwienione oczy?
Płakałaś?
Nie, to przez wiatr.
Piasek wleciał mi do oczu.
Co tu robicie?
Aby cię pomścić,
wyzwałem Daominga na łowienie kałamarnic. Przegrał z kretesem.
Patrz.
QING
Ej.
Jesteś dumny z łowienia kałamarnic?
Cóż, ktoś tu nawet nie potrafił zdjąć kałamarnicy z haczyka.
To trudne, wiesz?
Mają tyle macek.
I do tego się przysysają.
Czemu się rumienisz?
- Ty... - Ja...
Co z tobą?
Ty zboku!
Przypomniałeś sobie tamten pocałunek, tak?
Nie twoja sprawa.
Nie możesz się do mnie zbliżać.
To ty się do mnie zbliżasz.
Jesteś małostkowy.
Dong Shancai, powiedz coś swojemu chamskiemu koledze.
No dalej.
- Ty... - Zabiję cię.
- Wracaj tu. - Nie!
Stój!
Przy...
Przyłożę ci!
Choć przyznaję to z niechęcią,
w tę chłodną i ponurą noc
mój najgorszy wróg sprawił,
że zrobiło mi się cieplej na sercu.
Napisy: Mikołaj Gołębiewski